Een misbruikt kind
Jaren later kwam ik erachter, dat de Antillen samen het misbruikte kind van Nederland vormen. Als ik zie hoe Nederland omgaat met haar voormalige kolonie, dan schaam ik me. Nederland heeft altijd verzuimd het kind op te voeden, voor te bereiden op zijn eigen zelfstandigheid, zodat het op eigen benen kan staan. In plaats daarvan heeft Nederland het mede door Shell kaal geplukte kind met de viezigheid (Shell) op straat gezet, vanuit de gedachte : "Daar zijn we mooi vanaf!" Ja, ook Shell heeft een zeer koloniaal bewind gevoerd. Gedurende vele jaren grof geld verdiend met de raffinaderij en daarvoor niets terug laten vloeien naar de lokale bevolking. In plaats daarvan heeft het bij vertrek een arm en hongerig eiland een paar dollars gegeven ter compensatie van een verpest milieu.
Nederland klaagt over het feit dat er zoveel mis gaat op de Antillen en dat Antillianen hierheen komen en zich misdragen. Ik vind dat erg bedenkelijk. Nederland heeft nooit of te nimmer de hand in eigen boezem willen steken. Ze wijst liever met het beruchte belerende vingertje naar andere landen en regeringen. Nederland gedraagt zich zelf eigenlijk ook niet echt volwassen.

mei 12, 2009 at 15:09
Ik ben een Antiliaans meisje die helemaal mee eens is met jouw verhaal hier boven. Ik zelf woon al 20 jaar hier in Nederland maar heb mijn jeugd daar gewoond. Mijn alle grootste wens is te immigreren naar curacao, maar heb niet de middelen om te gaan. Mijn hart zit daar, alle momenten van de dag denk ik aan curacao een prachtige eiland. Zelfs na 20 jaar kan ik me niet bevinden hier. Dit is hard en niet eerlijk en als er een god bestaat snap ik niet hoe hij of zij iemand zo moet laten lijden. groetjes
juli 10, 2009 at 17:53
Dank je wel Shanelly voor je reactie. Ik zou ook heel graag weer eens terug willen. Tot op heden is dat niet gelukt. Dat ligt voor een groot deel aan mijzelf en de keuzes die ik maak. Waar een wil is, is een weg. In dit geval de weg naar Curaçao. De wil is er nog steeds, dus ga ik ooit eens terug. Volhouden dus!